درهٔ سیلیکون دوباره همه چیز را بر فناوری جدید میگذارد، اما این شیدایی بازآفرینی هیجان اواخر دههٔ ۹۰ نیست.
نوشتهٔ دیوید استریتفیلد
گزارش از سانفرانسیسکو
بوم داتکام، دورهای از اشتیاق پرشور و تبلیغات افراطی که از میانهٔ دههٔ ۹۰ آغاز شد، زیرساختهای دنیای امروز متصل به اینترنت را پایهگذاری کرد. وقتی هذمت اینترنت در مارس ۲۰۰۰ به سقوط رسید، آشوبی بهوجود آورد.
این بحران از درهٔ سیلیکون به کل اقتصاد گسترش یافت و به رکود منجر شد. بیش از ۵ تریلیون دلار ارزش بازار سهام از بین رفت. نرخ بیکاری از ۴ درصد به ۶ درصد ارتقا یافت. اگرچه این بدترین سقوط تاریخ نبود، اما اثرات آن چندین سال ادامه یافت.
اکنون درهٔ سیلیکون در میانهٔ یک بوم هوش مصنوعی قرار دارد که شباهتهای واضحی به بوم داتکام دارد. بسیاری از سخنان دربارهٔ دنیای باشکوهی که در پیش است، همانند گذشتهاند. ثروتها دوباره به دست میآیند، گاهی توسط همان افراد فناوری که بار اول ثروت کسب کردند. ارزشگذاریهای افراطی به شرکتهایی داده میشود که دیروز وجود نداشتند.
با وجود تمام شباهتها، تفاوتهای بسیاری وجود دارد که میتوانند به نتیجهای کاملاً متفاوت منجر شوند. اصلیترین تفاوت این است که هوش مصنوعی توسط شرکتهای چندتریلیونی مانند مایکروسافت، گوگل و متا تأمین مالی و کنترل میشود که خطر فروپاشی ندارند، بر خلاف استارتآپهای داتکام که بیش از یک ایده و گروهی از مهندسان بودهاند.
آمازون بهدلیل صرف میلیاردها دلار بر روی مراکز دادهٔ هوش مصنوعی، کمتر خمیر دندان نمیفروشد و گوگل، در حالی که مدلهای بنیادین هوش مصنوعی را توسعه میدهد، تبلیغات کمتری نمیفروشد.
اینترنت در دههٔ ۹۰ یک بستر جدید بود. مردم برای پذیرش ایدهٔ حضور آنلاین به زمان نیاز داشتند و فناوریهایی مانند پهنای باند باید پیادهسازی میشد تا بتوانند در آن رونق یابند. در مقابل، بسیاری از رهبران تجاری مشتاقند هر چه زودتر هوش مصنوعی را به کار بگیرند.
دیدگاهتان را بنویسید