دره سیلیکون دوباره تمام سرمایهٔ خود را بر یک فناوری نوین میگذارد؛ اما این اشتیاق بازآفرینی شور و شوق اواخر دههٔ ۹۰ نیست.
توسط دیوید استریتفلد
گزارش از سانفرانسیسکو
رونق داتکام، دورهای پر از شور و شوق افراطی و تبلیغات بیحد و حصر که از میانهٔ دههٔ ۹۰ آغاز شد، زیرساختهای دنیای امروز را بنا نهاد. زمانی که این هیجان اینترنتی در مارس ۲۰۰۰ به سرنگونی رسید، آشوبی بهوجود آورد.
این مشکل از دره سیلیکون به اقتصاد کلان سرایت کرد و منجر به رکود شد. بیش از ۵ تریلیون دلار ارزش بازار سهام از بین رفت. نرخ بیکاری از ۴ درصد به ۶ درصد ارتقا یافت. این بدترین سقوط تاریخ نبود، اما پیامدهای آن برای چند سال ادامه یافت.
اکنون دره سیلیکون در میانهٔ یک رونق هوش مصنوعی قرار دارد که شباهتهای واضحی به رونق داتکام دارد. بسیاری از گفتارها دربارهٔ دنیای پرآروغ آینده همانند گذشته است. ثروتها دوباره خلق میشوند، گاهی توسط همان افراد فناوری که نخستین بار ثروتها را بهدست آوردند. ارزشگذاریهای افراطی به شرکتهایی میشود که دیروز وجود نداشتند.
با وجود تمام شباهتها، تفاوتهای بسیاری وجود دارد که میتوانند به نتایج کاملاً متفاوتی منجر شوند. مهمترین نکته این است که هوش مصنوعی توسط شرکتهای چندتریلیوندولاری چون مایکروسافت، گوگل و متا تأمین مالی و تحت کنترل آنهاست؛ این شرکتها در خطر سقوط نیستند، بر خلاف استارتآپهای داتکام که تقریباً فقط یک ایده و تعدادی مهندسان بودند.
آمازون بهدلیل صرف میلیاردها دلار برای مراکز دادهٔ هوش مصنوعی، خمیر دندان کمتری نمیفروشد؛ و گوگل بهدلیل توسعهٔ مدلهای بنیادی هوش مصنوعی، آگهی کمتری نمیفروشد.
اینترنت در دههٔ ۹۰ یک بستر جدید بود. مردم برای پذیرش ایدهٔ حضور آنلاین زمان نیاز داشتند و فناوریهایی نظیر پهنای باند برای فراهمسازی شرایط پیشرفت آنها به کار گرفته شد. در مقابل، بسیاری از رهبران کسبوکار مشتاقند هوش مصنوعی را هر چه سریعتر به کار گیرند.
دیدگاهتان را بنویسید