علاوه بر هزینههای زیستمحیطی، سیاسی و اجتماعیای که هوش مصنوعی بر جهان تحمیل کرده است، این فناوری همچنین با بحران جدی سلامت روان مرتبط است؛ بهطوریکه کاربران به توهمات میگرایند، در نهایت به بیمارستانهای روانپزشکی منتقل میشوند یا حتی خودکشی میکنند.
بهعنوان مثال، Caitlin Ner را در نظر بگیرید. در مقالهای برای Newsweek، Ner درباره تجربهاش بهعنوان سرپرست تجربه کاربری در یک استارتاپ تولید تصویر هوش مصنوعی مینویسد — شغلی که او میگوید او را به عمق فروپاشی روانی ناشی از هوش مصنوعی کشاند.
در روایت صریح خود، Ner میگوید همهاش از زمان کار آغاز شد؛ جایی که او روزانه بیش از نه ساعت را صرف درخواستهای خود به سامانههای اولیهٔ هوش مصنوعی تولیدی از دوران ۲۰۲۳ میکرد. اگرچه تصاویری که این سامانههای انسانساخت تولید میکردند اغلب خراب و تحریفشده بودند، اما همچنان «مانند جادو» حس میشد — حداقل در ابتدا.
«در عرض چند ماه، آن جادو به حالت جنونی تبدیل شد»، او نوشت.
Ner نوشته است که این تصاویر اولیه «آغاز به تحریف ادراک بدن من کردند و مغزم را بهگونهای بیش از حد تحریک میکردند که بهطور جدی سلامت روانم را تحتتأثیر قرار میداد». حتی وقتی هوش مصنوعی تعداد انگشتهای تولید شده در دست انسان را کنترل کرد، این تصاویر همچنان فشار روانی ایجاد میکردند؛ بهجای خطاهای آناتومیک، صحنههایی با اندامهای فوقالعاده لاغر و زیبا را به تصویر میکشیدند.
«دیدن مکرر این تصاویر هوش مصنوعی، حس عادی بودن من را دوبارهتنظیم کرد»، Ner توضیح داد. «وقتی به انعکاس واقعیام نگاه میکردم، چیزی میدیدم که نیاز به اصلاح داشت».
در یک لحظهٔ بحرانی، Ner شروع به آزمایش با تصاویری کرد که خود را بهعنوان یک مدل مد به تصویر میکشید؛ دستوری که توسط شرکتش که به دنبال کاربران علاقهمند به مد بود، تعیین شده بود. «متوجه شدم که در حال فکر کردن به این هستم که «اگر فقط شبیه نسخهٔ هوش مصنوعیام میبودم»،» او نوشت. «بهشدت وسواسی به کمچربیتر شدن، داشتن بدن بهتر و پوست کامل فکر میکردم».
بهزودی او برای تولید بیوقفه تصاویر، خواب خود را از دست داد؛ این کار را «اعتیادآور» مینامید، چون هر تصویر «یک انفجار کوچک دوپامین» را بهوجود میآورد. اگرچه Ner پیش از ورود به مدلینگ مد هوش مصنوعی بهخوبی اختلال دوقطبی خود را تحت درمان داشت، این وسواس جدید به یک «دورهٔ مانیک دو قطبی» تبدیل شد که او میگوید باعث بروز روانپریشی شد.
«وقتی تصویری هوش مصنوعی از من روی اسب پرنده دیدم، باور کردم که میتوانم واقعاً پرواز کنم»، Ner مینویسد. «صدایها به من گفتند از بالکن بپرسم، احساس اطمینانی به من دادند که میتوانم زنده بمانم. این توهم بزرگنمایی تقریباً مرا به پرش واقعی ترغیب کرد».
خوشبختانه، او خود را متوقف کرد و برای کمک به دوستان و خانواده رجوع کرد. یک متخصص به او کمک کرد تا متوجه شود کارش این مسیر را بهوجود آورده است، که منجر به ترک استارتاپ هوش مصنوعی شد. «اکنون میفهمم که آنچه برایم رخ داد تنها تصادف بیماری روانی و فناوری نبود»، او توضیح میدهد. «این یک نوع اعتیاد دیجیتال بود که ماهها و ماهها تولید تصویر هوش مصنوعی بهوجود آمد».
او پس از آن بهعنوان مدیر در یک شرکت مدرن دیگر به نام PsyMed Ventures منتقل شد؛ شرکتی که Newsweek آن را بهعنوان یک صندوق سرمایهگذاری خطرپذیر که در حوزه سلامت ذهن و مغز سرمایهگذاری میکند، توصیف کرده است. بسیاری از شرکتهای سرمایهگذاری شده توسط PsyMed ابزارهای هوش مصنوعی دارند — که Ner میگوید هنوز هم از آنها استفاده میکند، هرچند با احترامی تازه یافته.
اطلاعات بیشتر درباره هوش مصنوعی: مردی که توصیف میکند چگونه ChatGPT او را مستقیماً به روانپریشی کشاند
دیدگاهتان را بنویسید