بلاگ

فید شبکه‌های اجتماعی شما توسط محتوای نامناسب ویدئوی هوش مصنوعی اشغال شده است. یک علامت هشدار وجود دارد که می‌تواند به شما کمک کند تقلب‌ها را تشخیص دهید – آیا به‌نظر می‌رسد که با یک سیب‌زمینی فیلم‌برداری شده است؟

این تمام شد. شما در این‌موضوع فریفته خواهید شد. احتمالاً قبلاً نیز این‌کار را انجام داده‌اید. در شش ماه گذشته، تولیدکنندگان ویدئوی هوش مصنوعی آن‌قدر پیشرفت کردند که رابطه‌مان با دوربین‌ها در آستانهٔ ذوب شدن است. سناریوی مطلوب این است: بارها و بارها فریب بخورید تا جایی که از این‌همه‌اش خسته شوید و هر چیز را که می‌بینید زیر سؤال ببرید. به آینده خوش‌آمدید.

اما به‌حال، هنوز چند پرچم قرمز برای تشخیص وجود دارد. یکی از آن‌ها برجسته است. اگر ویدئویی با کیفیت تصویر پایین ببینید – همانند فیلمی دانه‌دار و تار – باید در ذهن‌تان زنگ خطر به‌صدا درآید که شاید در حال تماشای هوش مصنوعی هستید.

“این یکی از اولین چیزهایی است که ما به آن نگاه می‌کنیم,” می‌گوید هانی فرید، استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، پیشگام در حوزهٔ جرم‌شناسی دیجیتال و بنیان‌گذار شرکت تشخیص دیپ‌فیک GetReal Security.

حقیقت تلخ این است که ابزارهای ویدئوی هوش مصنوعی در نهایت حتی بهتر می‌شوند و این توصیه به‌زودی بی‌فایده خواهد شد. این می‌تواند در چند ماه اتفاق بیفتد یا سال‌ها طول بکشد. گفتن سخت است! متأسفم. اما اگر برای یک لحظه با من در جزئیات این موضوع غرق شوید، این نکته می‌تواند شما را از برخی آشغال‌های هوش مصنوعی نجات دهد تا زمانی که یاد بگیرید که دیدگاه‌تان نسبت به حقیقت را تغییر دهید.

بیایید صریح باشیم. این شواهد نیست. ویدئوی هوش مصنوعی نه بیشتر از این‌که بد به‌نظر برسد. بهترین ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند کلیپ‌های زیبا و صیقلی ارائه دهند. ویدئوی با کیفیت پایین نیز لزوماً توسط هوش مصنوعی ساخته نشده است. “اگر چیزی را می‌بینید که واقعاً کیفیت پایین دارد، به این معنا نیست که تقلبی است. این به معنای وجود نیت مخرب نیست”، می‌گوید متیو استام، استاد و سرپرست آزمایشگاه چندرسانه‌ای و امنیت اطلاعات در دانشگاه درِکسِل، ایالات متحده.

در عوض، نکته این است که ویدئوی هوش مصنوعی که تار و پیکسل‌دار است، آنهایی هستند که در حال حاضر بیشتر احتمال دارد شما را فریب دهند. این یک علامت است که شاید بخواهید به‌دقت بیشتری به آنچه می‌بینید نگاه کنید.

“ژنراتورهای پیشرو متن به ویدئو مانند Veo گوگل و Sora اوپن‌AI هنوز ناهماهنگی‌های کوچک تولید می‌کنند,” فرید می‌گوید. “اما این مسأله‌ای مانند شش انگشت یا متن نامفهوم نیست. این از آن پیچیده‌تر است.”

حتی مدل‌های پیشرفتهٔ امروز اغلب مشکلاتی نظیر بافت پوست به‌طوری غیرطبيعي صاف، الگوهای عجیب یا در حال تغيير در مو و لباس، یا اشیای کوچک پس‌زمینه که به‌صورت غیرممکن یا غیرواقعی حرکت می‌کنند، به‌وجود می‌آورند. همه این موارد به‌راحتی قابل نادیده‌گیری‌اند، اما هر چه تصویر واضح‌تر باشد، بیشتر احتمال دارد که این خطاهای آشکار هوش مصنوعی را ببینید.

این همان دلیل جذابیت ویدئوی با کیفیت پایین است. وقتی از هوش مصنوعی می‌خواهید چیزی شبیه به‌فیلم‌برداری با گوشی قدیمی یا دوربین امنیتی تولید شود، می‌تواند اثرات نامطلوبی که ممکن است دیگران را به دقت بیشتر ترغیب کند، مخفی کند.

در چند ماه گذشته، چند ویدئوی هوش مصنوعی با نمایهٔ بالا هزاران نفر را فریب دادند. همهٔ آن‌ها نکته‌ای مشترک داشتند. ویدئوی جعلی اما دل‌انگیز از خرگوش‌های وحشی که بر روی تردمیل می‌پرند، بیش از ۲۴۰ میلیون بازدید در تیک‌تاک دریافت کرد. میلیون‌ها رمانس‌دوست آنلاین دکمه لایک را بر روی کلیپی از دو نفری که در مترو نیویورک عاشق می‌شوند فشار دادند، اما پس از کشف تقلب، همان ناامیدی را تجربه کردند. من شخصاً یک ویدئوی ویروسی از یک کشیش آمریکایی در یک کلیسای محافظه‌کار که موعظه‌ای شگفت‌انگیزاً چپ‌گرا ارائه می‌داد، را باور کردم. « میلیاردران تنها اقلیتی هستند که باید از آن‌ها بترسیم،» او با لهجهٔ جنوبی فریاد زد. «آن‌ها قدرت نابودی این کشور را دارند!» من شگفت‌زده شدم. آیا مرزهای سیاسی ما واقعاً به این‌حدی مبهم شده‌اند؟ نه. فقط هوش مصنوعی بیشتر شده است.

هرگز نمی‌پذیرید که یک قطعهٔ متن فقط به‌دلیل اینکه کسی آن را نوشته است، درست باشد. شما به منبع آن سر می‌زنید. ویدئوها قبلاً متفاوت بودند زیرا فیک کردن آن‌ها سخت‌تر بود. اما حالا این‌چنین نیست.

هر یک از این ویدئوها گویی با یک سیب‌زمینی فیلم‌برداری شده بود. خرگوش‌های هوش مصنوعی؟ به‌عنوان فیلم‌های ارزان دوربین امنیتی که شب فیلم‌برداری شده‌اند، نمایش داده شدند. زوج مترو؟ پیکسل‌دار. آن کشیش خیالی؟ ویدئو گویی بیش از حد بزرگنمایی شده بود. و همچنین این ویدئوها علائم دیگری نیز داشتند.

“سه موردی که باید به آن‌ها توجه کنید، رزولوشن، کیفیت و طول ویدئو هستند,” می‌گوید فرید. طول کوتاه‌ترین مورد است. “در بیشتر موارد، ویدئوهای هوش مصنوعی بسیار کوتاه هستند، حتی کوتاه‌تر از ویدئوهای معمولی که در تیک‌تاک یا اینستاگرام می‌بینیم که حدود ۳۰ تا ۶۰ ثانیه طول دارند. اکثر ویدئوهایی که از من خواسته می‌شود تأیید کنم، شش، هشت یا ۱۰ ثانیه طول دارند.” دلیل این است که تولید ویدئوهای هوش مصنوعی هزینه‌بر است، بنابراین بیشتر ابزارها تنها کلیپ‌های کوتاهی تولید می‌کنند. علاوه بر این، هر چه ویدئو طولانی‌تر باشد، احتمال خطای هوش مصنوعی بیشتر می‌شود. “می‌توانید چند ویدئوی هوش مصنوعی را به‌هم بپیچید، اما تقریباً هر هشت ثانیه یک برش مشاهده می‌کنید.”

دو عامل دیگر، رزولوشن و کیفیت، مرتبط هستند اما متفاوت. رزولوشن به تعداد یا اندازهٔ پیکسل‌های تصویر اشاره دارد، در حالی که فشرده‌سازی فرآیندی است که حجم فایل ویدئویی را با حذف جزئیات کاهش می‌دهد و اغلب الگوهای بلوکی و لبه‌های تار را به‌جا می‌گذارد.

در واقع، فرید می‌گوید که تقلب‌های کم‌کیفیت آن‌قدر قانع‌کننده‌اند که افراد مخرب به‌صورت عمدی کیفیت کار خود را کاهش می‌دهند. “اگر می‌خواهم مردم را فریب دهم، چه کاری می‌کنم؟ ویدئوی تقلبی خود را تولید می‌کنم، سپس رزولوشن را کاهش می‌دهم تا هنوز قابل مشاهده باشد، اما بتوانید تمام جزئیات کوچک را تشخیص دهید. سپس فشرده‌سازی اضافه می‌کنم که بیشتر شواهد ممکن را مخفی می‌کند,” می‌گوید فرید. “این یک تکنیک رایج است.”

مشکل این است که، در حالی که این متن را می‌خوانید، شرکت‌های فناوری میلیاردها دلار صرف می‌کنند تا هوش مصنوعی را حتی واقع‌گرایانه‌تر کنند. “خبر بدی دارم که باید بکنم. اگر این نشانه‌های بصری اکنون وجود دارند، به‌زودی ناپدید خواهند شد,” می‌گوید استام. “پیش‌بینی می‌کنم که این نشانه‌های بصری حداقل در دو سال آینده از ویدئو حذف شوند، به‌ویژه آن‌هایی که واضح هستند، چون آن‌ها تقریباً از تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی در حال ناپدید شدن هستند. دیگر نمی‌توانید به چشمان خود اعتماد کنید.”

این به این معنا نیست که حقیقت یک هدف نابود شده است. وقتی پژوهشگرانی مانند فرید و استام یک محتوا را تأیید می‌کنند، تکنیک‌های پیشرفته‌تری در اختیار دارند. “زمانی که یک ویدئو تولید یا ویرایش می‌کنید، ردهای آماری کوچکی بر جای می‌گذارد که چشم ما نمی‌تواند آن‌ها را ببیند، همانند اثرانگشت‌های دست در صحنهٔ جرم,” می‌گوید استام. “ما شاهد ظهور تکنیک‌هایی هستیم که می‌توانند این اثرانگشت‌ها را جستجو و افشا کنند.” به‌عنوان مثال توزیع پیکسل‌ها در یک ویدئوی جعلی ممکن است با ویدئوی واقعی متفاوت باشد، اما چنین عواملی بی‌خطا نیستند.

شرکت‌های فناوری نیز بر روی استانداردهای جدیدی برای تأیید اطلاعات دیجیتال کار می‌کنند. به‌عبارت دیگر، دوربین‌ها می‌توانند بلافاصله پس از ایجاد یک تصویر، اطلاعاتی در فایل تعبیه کنند تا اثبات کنند که واقعی است. به همان شکل، ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند به‌صورت خودکار جزئیات مشابهی را به ویدئوها و تصاویر خود اضافه کنند تا ثابت کنند تقلبی هستند. استام و دیگران می‌گویند این تلاش‌ها می‌توانند کمک‌کننده باشند.

راه‌حل واقعی، به‌نظر کارشناس سواد دیجیتال مایک کافیلد، این است که همگی ما باید طرز فکرمان را دربارهٔ آنچه آنلاین می‌بینیم، تغییر دهیم. جستجو برای نشانه‌های باقی‌مانده توسط هوش مصنوعی “پایدار” نیست، زیرا این نشانه‌ها همچنان در حال تغییرند، او می‌گوید. در عوض، کافیلد می‌گوید باید ایدهٔ اینکه ویدئوها یا تصاویر به‌تنهایی معنایی دارند، در خارج از زمینه، کنار بگذاریم.

هوش مصنوعی باعث به‌وجود آمدن تأملات فراگیر در سراسر صنعت دربارهٔ توانایی‌ها و معایب آن شده است.

از این هفته، میلیون‌ها هندی یک سال دسترسی رایگان به ربات گفت‌وگوی هوش مصنوعی جدید و کم‌هزینه «Go» از ChatGPT دریافت خواهند کرد.

این اقدام پس از اعلام مشابهی در هفته‌های اخیر توسط Google و Perplexity AI صورت گرفت؛ این شرکت‌ها با شرکت‌های موبایل محلی هندی همکاری کرده‌اند تا به کاربران دسترسی رایگان به ابزارهای هوش مصنوعی خود به مدت یک سال یا بیشتر ارائه دهند.

Perplexity با دومین ارائه‌دهنده بزرگ شبکه موبایل کشور، Airtime، همکاری کرده است، در حالی که Google با Reliance Jio، بزرگ‌ترین غول مخابراتی هند، برای ترکیب ابزارهای هوش مصنوعی رایگان یا با تخفیف در بسته‌های داده ماهانه همکاری می‌کند.

تحلیل‌گران می‌گویند این گونه پیشنهادها نباید به‌عنوان سخاوت درک شوند؛ زیرا در واقع سرمایه‌گذاری‌های محاسبه‌شده و شرطی بلندمدت برای آینده دیجیتال هند هستند.

«هدف این است که پیش از درخواست پرداخت هزینه، هندی‌ها را به هوش مصنوعی مولد وابسته کنیم»، تارون پاتاک، تحلیل‌گر در Counterpoint Research، به بی‌بی‌سی گفت.

«چیزی که هند ارائه می‌دهد، مقیاس و مخاطبان جوان است»، می‌گوید آقای پاتاک و افزود که سایر بازارهای بزرگ نظیر چین ممکن است از نظر تعداد کاربران با هند رقابت کنند، اما محیط فناوری به‌صورت سفت و سخت تنظیم‌شده‌اش دسترسی خارجی‌ها را محدود می‌کند.

در مقابل، هند بازاری دیجیتال باز و رقابتی فراهم می‌کند و فناوری‌های جهانی این فرصت را به‌دست می‌گیرند تا میلیون‌ها کاربر جدید را جذب کرده و مدل‌های هوش مصنوعی خود را آموزش دهند.

OpenAI، Perplexity و Google به سؤالات بی‌بی‌سی پاسخ ندادند.

هند بیش از ۹۰۰ میلیون کاربر اینترنت دارد و برخی از ارزان‌ترین داده‌های جهان را ارائه می‌دهد. جمعیت آنلاین این کشور جوان است؛ اکثر کاربران اینترنت زیر ۲۴ سال هستند و به نسلی تعلق دارند که به‌صورت آنلاین زندگی، کار و معاشرت می‌کند و از تلفن‌های هوشمند استفاده می‌کند.

ترکیب این ابزارهای هوش مصنوعی با بسته‌های داده، فرصت عظیمی برای شرکت‌های فناوری ایجاد می‌کند، زیرا مصرف داده در هند از بسیاری از نقاط جهان پیشی می‌گیرد. هرچه هندی‌ها بیشتر از این پلتفرم‌ها استفاده کنند، شرکت‌ها به داده‌های اولیه بیشتری دست خواهند یافت.

«هند کشوری فوق‌العاده متنوع است. موارد استفاده از هوش مصنوعی که از اینجا به‌وجود می‌آیند، به‌عنوان مطالعات موردی ارزشمندی برای بقیه جهان عمل خواهند کرد»، می‌گوید آقای پاتاک.

«هر چه داده‌های اولیه و منحصربه‌فرد بیشتری جمع‌آوری کنند، مدل‌هایشان، به‌ویژه سیستم‌های هوش مصنوعی مولد، بهتر خواهند شد.»

اگرچه این پیشنهادها برای شرکت‌های هوش مصنوعی برد‑برد هستند، اما از دیدگاه مصرف‌کننده، به‌ویژه در خصوص تأثیرات بر حریم‌خصوصی داده‌ها، پرسش‌هایی را برانگیخته‌اند.

«اکثر کاربران همواره مایل به فدا کردن داده‌های خود برای راحتی یا دریافت چیزهای رایگان بوده‌اند و این روند ادامه خواهد یافت»، می‌گوید پرسنتو ک. روی، نویسنده فناوری مستقر در دهلی و تحلیل‌گر.

اما اینجا جایی است که دولت باید مداخله کند، او می‌گوید.

«نظارت باید تقویت شود تا مقامات بتوانند نحوه مدیریت مسأله گسترده‌ای که مردم داده‌های خود را به‌آسانی واگذار می‌کنند را پیدا کنند»، می‌گوید آقای روی.

در حال حاضر، هند قانون مخصوصی برای تنظیم هوش مصنوعی ندارد. قانون گسترده‌تر حفاظت از داده‌های شخصی دیجیتال (DPDP) ۲۰۲۳ که پیرامون رسانه‌های دیجیتال و حریم‌خصوصی است، هنوز تصویب نشده است.

کارشناسان می‌گویند که اگرچه این قانون محافظت‌های گسترده‌ای در زمینه داده‌های شخصی فراهم می‌کند، قوانین اجرایی آن هنوز در انتظار نهایی شدن هستند و هنوز به سیستم‌های هوش مصنوعی یا مسئولیت‌پذیری الگوریتمی پرداخته نشده است.

اما وقتی این قانون اجرایی شود «احتمالاً از نظر دیجیتال [حریم‌خصوصی] یکی از پیشرفته‌ترین‌ها خواهد بود»، ماهش ماخیا، رهبر مشاوره فناوری در Ernst and Young به بی‌بی‌سی گفت.

در حال حاضر، محیط نظارتی انعطاف‌پذیر هند به شرکت‌هایی همچون OpenAI و Google اجازه می‌دهد تا ابزارهای هوش مصنوعی رایگان را با طرح‌های مخابراتی ترکیب کنند؛ امری که در سایر کشورها بسیار دشوارتر است.

به‌عنوان مثال، مقررات هوش مصنوعی اتحادیه اروپا استانداردهای سخت‌گیرانه‌ای برای شفافیت و حاکمیت داده‌ها تعیین می‌کند، در حالی که مقررات جدید کره جنوبی یک گام جلوتر می‌روند و برچسب‌گذاری بر محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی را الزامی می‌سازند و اپراتورها را در قبال نحوه استفاده از سیستم‌های خود پاسخگو می‌کنند.

در این مناطق، چنین پیشنهادهایی الزامات انطباقی درباره رضایت کاربر و حفاظت از داده‌ها را به‌وجود می‌آورد که اجرای آن‌ها در مقیاس وسیع را دشوار می‌سازد.

آقای روی می‌گوید هند به آگاهی بیشتر کاربران و قوانین واضح‌تری نیاز دارد، اما بدون خنثی‌کردن نوآوری.

«در این مرحله، به تنظیمات سبک‌وزن نیاز داریم، اما این تنظیمات باید همان‌گونه که میزان خطرات احتمالی واضح‌تر می‌شود، تکامل یابند».

تا آن زمان، شرکت‌های هوش مصنوعی جهانی امیدوارند که با ارائه این خدمات رایگان، بتوانند تجربه گذشته هند در جذب میلیون‌ها کاربر جدید با داده‌های اینترنتی به‌صورت بسیار تخفیف‌دار را بازسازی کنند.

اگرچه به‌نظر نمی‌رسد هوش مصنوعی به‌مدل تجاری سنگین‌قیمت متوسل شود و به‌جای آن به‌عنوان سرویس کم‌هزینه و مبتنی بر ارزش پذیرفته شود، حجم عظیم کاربران این کشور نویدبخش است.

«به‌عنوان مثال، حتی اگر تنها ۵٪ از کاربران رایگان به مشترک تبدیل شوند، همچنان عددی قابل‌توجه خواهد بود»، می‌گوید آقای پاتاک.

حساب‌های X و تیک‌توک به انتشار ویدیوهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی از زنانی که خفه می‌شوند اختصاص داده شده‌اند.

حساب‌های شبکه‌های اجتماعی در تیک‌توک و X ویدیوهای هوش مصنوعی از زنانی و دخترانی که خفه می‌شوند را منتشر می‌کنند و این نمونه دیگری است از این‌که شرکت‌های هوش مصنوعی مولد نتوانسته‌اند از ساخت رسانه‌های مخالف سیاست‌های خود در خصوص محتوای خشونت‌آمیز توسط کاربران جلوگیری کنند.

یک حساب در X از اواسط اکتبر به انتشار ده‌ها ویدیو هوش مصنوعی درباره خفه‌کردن پرداخته است. این ویدیوها معمولاً ده ثانیه طول می‌کشند و بیشتر بر یک «دختر نوجوان» تمرکز دارند که خفه می‌شود، می‌گرید و در مقابل آن مقاومت می‌کند تا وقتی که چشم‌هایش بسته می‌شود و به زمین می‌افتد. برخی از عناوین این ویدیوها عبارتند از: «دختر نوجوان تیم تشویقی در حین اضطراب خفه شد»، «دختران مدرسه پیش‌دبستانی توسط قاتل خفه شدند!»، و «مردی یک دختر تشویقی دبیرستانی را با بند کیف خفه کرد؛ این کار دیوانه‌کننده است».

نرخ این بیماری در دهه‌های اخیر در حال افزایش است و این رشد تا حدی ناشی از دیابت و فشار خون بالا می‌باشد.

تعداد بزرگسالانی که به بیماری مزمن کلیه مبتلا هستند، طبق مطالعه‌ای که جمعه در مجله لانسِت منتشر شد، در حال افزایش است. این بیماری در سال ۲۰۲۳، نهمین علت مرگ و میر در سطح جهان بود که نسبت به سال ۱۹۹۰ که در جایگاه ۲۷ بود، ارتقا یافته است.

طبق این مطالعه، حدود ۱۴ درصد بزرگسالان ۲۰ سال و بالاتر — یعنی ۷۸۸ میلیون نفر — در سال ۲۰۲۳ برآورد شد که به بیماری مزمن کلیه مبتلا هستند؛ این رقم نسبت به سال ۱۹۹۰ که کمی بیش از ۱۲ درصد بود، افزایش یافته است. این رشد نشانگر پیری جمعیت جهان و همچنین افزایش عوامل خطر شایع مانند دیابت، فشار خون بالا و چاقی است. پژوهشگران افزودند که این موضوع ممکن است به‌دلیل آگاهی و تشخیص بیشتر این بیماری نیز باشد.

بیماری کلیه تا زمانی که به مراحل پیشرفته نرسد، معمولاً علائم واضحی نشان نمی‌دهد؛ در آن هنگام ممکن است بیماران به دیالیز یا پیوند عضو نیاز پیدا کنند. اما تست‌های ساده‌ای وجود دارد که می‌توانند این بیماری را در اوایل شناسایی کنند و داروهای جدیدی نیز برای کند کردن پیشرفت آن به کار رفته‌اند.

Victor Tangermann

۳ دقیقه زمان مطالعه

از زمان اولین بار که در اوایل ژوئیه شناسایی شد، دانشمندان به 3I/ATLAS شیفته شده‌اند — سومین جسمی در تاریخ که از فضاهای بین‌ستاره‌ای عبور کرده و در سامانهٔ خورشیدی ما کشف شده است.

این مهمان، که به‌طور کلی به‌عنوان یک دنباله‌دار مورد شبهه است، با سرعتی خیره‌کننده از سامانهٔ خورشیدی ما عبور کرده و در ۲۹ اکتبر به نزدیک‌ترین نقطهٔ خود به خورشید رسید.

در طول این عبور نزدیک، دانشمندان متعجب شدند که 3I/ATLAS بسیار سریع‌تر از انتظاراتشان درخشید. دنباله‌داران معمولاً هنگام نزدیک شدن به خورشید دمّی از گاز و گرد و غبار می‌سازند؛ زیرا تابش خورشید یخ‌های جامد را تبخیر می‌کند و مواد سطحی را از بین می‌برد که سپس نور بیشتری را بازتاب می‌دهند.

اما ستاره‌شناسان از سرعتی که درخشندگی 3I/ATLAS در مشاهدات توسط دو رصدخانهٔ خورشیدی، رصدخانهٔ روابط خورشید‑زمین ناسا (STEREO) و رصدخانهٔ خورشید و هلیوسفر سازمان فضایی اروپا (SOHO)، و همچنین ماهوارهٔ هواشناسی GOES‑19 اداره ملی اقیانوس‌ها و جو (NOAA) افزایش یافت، شگفت‌زده شدند.

استفاده از این رصدخانه‌ها صرفاً راه‌حلی موقت است، زیرا رصدخانه‌های زمینی تا زمانی که این پدیده در اوایل دسامبر دوباره از پشت خورشید ظاهر شود، قادر به ردیابی آن نخواهند بود.

«دلیل درخشندگی سریع 3I که به‌مراتب بالاتر از نرخ درخشندگی بیشتر دنباله‌دارهای ابر اورت در فواصل شعاعی مشابه است، هنوز نامشخص است»، کارل باتامز، اخترفیزیک‌دان آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی، و کی‌چنگ ژانگ، پژوهشگر پسادکتری رصدخانهٔ لوول، در مقاله‌ای که هنوز تحت داوری همتا نیست دربارهٔ «درخشندگی سریع» نوشتند.

اما آن‌ها چندین فرضیه برای دلیل روشن شدن سریع‌تر از حد انتظار 3I/ATLAS ارائه دادند. یکی از این دلایل ممکن است سرعت فوق‌العادهٔ آن باشد؛ این جسم با سرعتی حدود ۲۲۰ ۰۰۰ کیلومتر بر ساعت (حدود ۱۳۷ ۰۰۰ مایل بر ساعت) می‌گذرد که به‌مراتب سریع‌تر از دو شیء بین‌ستاره‌ای پیشین کشف‌شده است.

یا شاید ترکیب شیمیایی خود این جسم نقش داشته باشد.

«اختلالات در ویژگی‌های هسته مانند ترکیب، شکل یا ساختار — که ممکن است از سامانهٔ میزبان یا طی سفر طولانی بین‌ستاره‌ای آن به‌دست آمده باشند — می‌توانند به‌طور مشابهی باعث درخشندگی سریع شوند»، Zhan و Battams نوشتند.

ستاره‌شناسان همچنین دریافتند که 3I/ATLAS «به‌طور واضحی آبی‌تر از خورشید» است، که «با انتشار گاز که سهم قابل‌توجهی از روشنایی مرئی را در نزدیکی نزدیک‌ترین نقطه به خورشید فراهم می‌کند، سازگار است».

با این حال، سؤال‌های زیادی باقی مانده و برای روشن شدن بیشتر این مسأله باید منتظر مشاهدات آینده باشیم.

پژوهشگران افزودند: «بدون وجود توضیح فیزیکی تثبیت‌شده، آیندهٔ رفتار 3I پس از پرهیلین نامشخص باقی می‌ماند و یک مرحله ثابت در روشنایی — یا حتی ادامه کوتاه‌مدت درخشندگی پیش از پرهیلین — به همان اندازه محتمل است که به‌سرعت پس از پرهیلین کم‌رنگ شود».

فعلاً، ستاره‌شناسان باید صبر کنند چون 3I/ATLAS همچنان پشت خورشید پنهان است و از دید زمین قابل مشاهده نیست.

متن مقاله می‌گوید: «پس از پرهیلین ۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، 3I به غروب دوباره برمی‌گردد و سپس به آسمان‌های تاریک شبانه در نوامبر‑دسامبر ۲۰۲۵ می‌رسد»، که این امکان را می‌دهد تا «دوباره دنباله‌دار را با جزئیات بسیار بیشتری نسبت به داده‌های فعلی توصیف کنیم».

اطلاعات بیشتر دربارهٔ 3I/ATLAS: نه دلیل که این دانشمند معتقد است این جسم عبوری از خورشید، یک سفینهٔ بیگانه به‌اندازهٔ یک شهر است